Stowarzyszenie Żeglarskie Samoster

Quo vadimus nautae? Quocumque ventis et undis agimur...

ŻEGLARSTWO BAŁTYCKIE A OPIEKA ZDROWOTNA

Dzięki faktowi, iż Polska jest pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej, a także dzięki znacznej liberalizacji ustaw polskiego prawodawstwa „żeglarskiego” uzyskaliśmy jak nigdy dotąd możliwość do swobodnego, morskiego pływania. To sprawia, iż coraz chętniej pływamy po morzu a ponieważ Bałtyk jest nam bliski choćby z powodów ... jego bliskości to już dziś, jak co roku, wielu z nas planuje swoje rejsy do naszych morskich sąsiadów.

Chcielibyśmy tutaj choć w skrócie przybliżyć naszym Koleżankom i Kolegom żeglarzom, z jakimi zasadami opieki zdrowotnej spotkamy się pływając do państw członkowskich Unii Europejskiej. Ponieważ każde państwo członkowskie posiada własny system ubezpieczenia zdrowotnego wprowadzone zostały wspólne przepisy koordynujące zasady udzielania świadczeń zdrowotnych osobom uprawnionym, na podstawie ustawodawstwa państw członkowskich. Przepisy te obowiązują w 27 państwach Unii Europejskiej oraz w 4 państwach należących do EFTA.

Przepisy UE obowiązują również na terytoriach francuskich: Gwadelupa, Martynika, Reunion i Gujana Francuska; portugalskich: na Azorach i Maderze, hiszpańskich: Majorce, Minorce, Ibizie i Wyspach Kanaryjskich.

Przepisów wspólnotowych nie stosuje się w przypadku: Danii - na obszarze Grenlandii i Wysp Owczych oraz Wielkiej Brytanii - na Wyspach Normandzkich: Jersey, Guernsey, Alderney, Herm, Sark oraz na Wyspie Man.

Dzięki przepisom wspólnotowym z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego, prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych z tytułu posiadania statusu ubezpieczonego w Polsce „podróżuje z ubezpieczonym” w obrębie całej Wspólnoty i państw EFTA.

Niezbędne dokumenty

Dokumentem, na podstawie którego w trakcie czasowego pobytu w innym państwie członkowskim, możemy skorzystać z opieki medycznej, świadczonej przez lekarzy, przychodnie lub szpitale działające w ramach powszechnego systemu ubezpieczenia zdrowotnego w danym kraju jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego – w skrócie EKUZ.

EKUZ jest dowodem, że dana osoba jest uprawniona do świadczeń zdrowotnych w ramach systemu zabezpieczenia społecznego w swoim kraju. Stanowi ona także dowód zgody ubezpieczyciela na pokrycie kosztów niezbędnego z przyczyn medycznych leczenia, w trakcie pobytu za granicą.

Jeśli wyjeżdżający nie uzyska przed wyjazdem odpowiednich dokumentów, nie pozbawia go to możliwości skorzystania z omawianych unormowań prawnych. Konieczne w takiej sytuacji będzie jednak nawiązanie odpowiedniej korespondencji między instytucją w kraju wyjazdu a instytucją w kraju macierzystym. Brak EKUZ może skutkować też koniecznością pokrycia kosztów leczenia bezpośrednio z kieszeni pacjenta. Z wnioskiem o zwrot poniesionych wydatków można wystąpić bezpośrednio do instytucji ubezpieczenia zdrowotnego w państwie, w którym świadczenia były udzielone, o ile jest to możliwe ze względu na zaplanowany czas pobytu osoby zainteresowanej w tym państwie.

W przypadku czasowego pobytu poza Polską, jeżeli uzyskanie zwrotu poniesionych kosztów nie było możliwe w trakcie pobytu w państwie, w którym świadczenia zostały udzielone, zainteresowany powinien zwrócić się o ich refundację do swojej instytucji właściwej, którą w stosunku do polskich ubezpieczonych jest właściwy oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowie. Dokumentami, które w takim przypadku są niezbędne do uzyskania wówczas zwrotu poniesionych kosztów po powrocie do kraju to oryginały rachunków za udzielone usługi i wszelkie dowody zapłaty np. za leki.

Uzyskanie EKUZ

W celu uzyskania Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego należy wypełnić wniosek o wydanie Karty. Można go uzyskać osobiście w oddziale wojewódzkim NFZ, zwracając się o jego wydanie osobiście, telefonicznie, faksem lub mailem do oddziału NFZ właściwego ze względu na miejsce Twojego zameldowania.

Do wniosku należy dołączyć:

1. Dokument, który potwierdza opłacone ubezpieczenie zdrowotne w NFZ za ostatni miesiąc.

lub

2. W przypadku osób zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego jako członek rodziny - dokument potwierdzający zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego (np. ZUS).

Jeżeli wniosek składamy korespondencyjnie to kartę EKUZ otrzymuje się w terminie kilku dni od daty złożenia wniosku lub wręcz „od ręki” przy osobistym składaniu wniosku w NFZ.

Ważność polskiej karty to niestety tylko 6 miesięcy od dnia jej wystawienia ... dziwny jest ten nasz kraj, gdyż np. mieszkająca w Szwecji córka autora posiada szwedzką Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego ważną 3 lata !

Ogólne zasady korzystania z EKUZ

Na podstawie EKUZ każdemu ubezpieczonemu przysługują bezpłatne świadczenia zdrowotne TYLKO w zakresie niezbędnym z medycznego punktu widzenia. Lekarz udzielający pomocy ustala, czy dane świadczenie jest niezbędne w każdym konkretnym przypadku, biorąc pod uwagę jego charakter oraz przewidywany okres pobytu ubezpieczonego danym państwie.

Ponieważ każde państwo członkowskie ustala własne kryteria i zasady udzielania świadczeń zdrowotnych, polski ubezpieczony żeglarz płynący do innego państwa Unii będzie, w zakresie prawa do świadczeń zdrowotnych, traktowany jak osoba ubezpieczona w miejscowym systemie ubezpieczenia zdrowotnego.

W większości państw wymagane jest, wraz z posiadaniem EKUZ, okazywanie dowodu tożsamości oraz pozostawienie lekarzowi kserokopii obu tych dokumentów – dlatego warto zabrać w rejs ich kilka kopii.

Tutaj dwie małe uwagi - pierwsza - pamiętajmy, że w ramach EKUZ nie są pokrywane koszty leczenia zdrowotnego w przypadku, gdy celem wyjazdu do innego państwa jest skorzystanie z tamtejszych świadczeń zdrowotnych ale to jakby żeglarzy raczej nie dotyczy.

I druga – ponieważ EKUZ nie pokrywa kosztów transportu medycznego do Polski (także transportu zwłok – przykre ale prawdziwe) oraz opłat za inne niż niezbędne świadczenia zdrowotne w większości państw UNII, wskazane jest aby przed rejsem wykupić dodatkowe prywatne ubezpieczanie choćby po to aby uzyskać bezpłatny transport poszkodowanego do kraju.

Pozostaje jeszcze pytanie podstawowe: po co nam Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jeżeli przecież i tak udzielą nam pomocy w razie wypadku ?

Odpowiedź jest prosta - oczywiście, że pomoc zostanie udzielona. Tyle tylko, że osoba taka będzie musiała pokryć koszty udzielonych świadczeń na miejscu z własnej kieszeni. Dopiero po powrocie do Polski, z rachunkiem od świadczeniodawcy i dokumentacją, będzie mogła się ubiegać o zwrot poniesionych kosztów od polskiego ubezpieczyciela.

Generalnie - przed wypłynięciem w rejs, w trosce o własną kieszeń, należy bezwzględnie zaopatrzyć się w kartę EKUZ a także, co gorąco sugerujemy, wykupić ubezpieczenie dodatkowe, które nie jest wcale bardzo drogie !

Ponieważ trudno jest w jednym krótkim artykule zawrzeć odpowiedzi na wszystkie nurtujące nas pytania zainteresowanych tematyką odsyłam do lokalnych oddziałów Narodowego Funduszu Zdrowia.

Poniżej, w oparciu o informacje z NFZ a także doświadczenia prywatne omówimy opiekę zdrowotną w kilku najbliższych krajach nadbałtyckich. Zacznijmy od kraju naszych północnych sąsiadów...

SZWECJA

Mając EKUZ można skorzystać ze świadczeń wszystkich państwowych placówek a także tych prywatnych, które funkcjonują w ramach systemu ubezpieczeń społecznych. Listy lekarzy i stomatologów należących do systemu powinny znajdować się w aptekach.

Istnieje w Szwecji także system typowo prywatnych klinik ale w nich leczy się głównie przypadki, które nie są następstwem nagłych wypadków, a wynikają z zaplanowanego długotrwałego leczenia w oparciu o wcześniej wykupione polisy zdrowotne.

Generalnie ktoś, kto przypływa z zagranicy jachtem i w sposób nagły będzie potrzebować skorzystać z opieki medycznej - np. złamie nogę, dostanie ataku wyrostka bądź zawału serca - nie trafi na 100% do prywatnej kliniki, ale do lokalnego szpitala. Z każdego telefonu komórkowego niezależnie od operatora istnieje możliwość awaryjnego i bezpłatnego połączenia pod numer 112, gdzie zespolone służby ratownicze oczekują wezwań i można wezwać ambulans.

Porozumiewać się można w języku angielskim - znajomość angielskiego w Szwecji jest powszechna. W przypadkach łagodniejszych – przeziębienie, grypa bądź inne objawy nie zagrażające życiu należy zgłosić się z do normalnego tutejszego ośrodka zdrowia (Vårdcentralen) albo do każdej kliniki, która ma podpisaną umowę z państwem i działa tak jak polski ZOZ.
Vårdcentralen znajdują się we wszystkich większych miejscowościach.

EKUZ należy mieć ze sobą ZAWSZE i należy przedstawiać ją lekarzowi wraz z dowodem tożsamości – na miejscu zostanie sporządzona kserokopia ww. dokumentów. Bez posiadania karty EKUZ pacjent będzie traktowany z pewną ostrożnością, jako osoba potencjalnie nie ubezpieczona – jest to w Szwecji prawie nie spotykany „dziwoląg” społeczny.

Natomiast po pomoc stomatologiczną zwrócić się można np. do prywatnego dentysty należącego do systemu ubezpieczeń zdrowotnych lub państwowej kliniki stomatologicznej (Folktandvården).

Leczenie szpitalne nie wymaga skierowania i można zgłosić się do bezpośrednio na Izbę Przyjęć (Akutmottagningen) publicznego szpitala okazując EKUZ.

Opłaty

W Szwecji walutą obowiązującą jest korona – możemy oczywiście próbować płacić Euro niemniej nie wszędzie przyjmą naszą opłatę po korzystnym dla nas kursie (obecnie 1 SEK to ok. 0,4 zł).

Za poradę lekarza ogólnego i specjalisty musimy zapłacić opłatę, która jest zróżnicowana w zależności od województwa lub gminy i wynosi 100 – 300 SEK, przy czym osoby do 18. roku życia za świadczenia medyczne w Szwecji nie płacą w ogóle i pokrywa to państwo.

Jeżeli skorzystamy z leczenia stomatologicznego ponosimy pełne jego koszty do pewnego limitu natomiast w przypadku droższego leczenia płacimy także część nadwyżki ponad tę kwotę (30 – 65 %).

Po udzieleniu nam porady ambulatoryjnej w szpitalu zapłacimy zryczałtowaną opłatę (ok. 150 SEK) a w przypadku pobytu w szpitalu zostaniemy obciążeni dodatkową stawką dzienną ok. 80 SEK.

Co do recept - uprawnionym do wystawiania recept jest lekarz pracujący w ramach systemu ubezpieczeń społecznych. Za leki na receptę płacimy pełną cenę, chyba że przekracza ona ustalony limit: do 900 SEK – 100 % odpłatności, od 900 do 4300 SEK – pomiędzy 10 a 50 %, od 4300 SEK a od 4300 bez współpłacenia.

Tyle oficjalna wiedza o lecznictwie w Szwecji uzyskana z NFZ i taka jest oficjalna wykładnia treści uzgodnień międzynarodowych.

Prywatnie natomiast wygląda to tak, że żaden szwedzki lekarz nie wypuści ze szpitala pacjenta, jeżeli jego stan nie będzie na tyle dobry, że mógł wracać zwykłym transportem do Polski - chyba, że pacjent wypisze się sam ale to już jego sprawa i jego odpowiedzialność.

Szwedzi po prostu bardzo się boją, że jak stan pacjenta w czasie transportu pogorszy się to może on ich zaskarżyć do sądu i sprawę wygrać...

Co do odpłatności – praktyka mówi, że co innego tłumaczą urzędnicy NFZ, którzy chcą jak najmniej zapłacić za koszty leczenia pacjentów za granicą a co innego stanowi ”życie” – stąd te wszelkie oficjalne zastrzeżenia mówiące o leczeniu tylko wypadków nagłych.

Generalnie w Szwecji leczenie odbywa się do stanu WYRAŹNEJ poprawy stanu zdrowia pacjenta umożliwiającego jego powrót do kraju normalnym transportem tym bardziej, iż - jak pisałem - strona polska NIE POKRYWA KOSZTÓW transportu osób niezależnie od ich stanu zdrowia.

Natomiast w przypadku gdy korzystamy w Szwecji z leczenia prywatnego, nie należącego do państwowego systemu ubezpieczeń społecznych, ponosimy pełne koszty leczenia i nie przysługuje nam ich zwrot niezależnie od posiadanej EKUZ.

A jeżeli mamy jakiekolwiek wątpliwości to wszelkie oficjalne informacje uzyskamy w lokalnych oddziałach Powszechnej Kasy Ubezpieczeniowej (lokala Försäkringskassan) a jeżeli nie możemy uzyskać pomocy - w najbliższej instytucji leczenia społecznego a naszą instytucją łącznikową jest:

Försäkringskassan (Powszechna Kasa Ubezpieczeniowa)
Adolf Fredriks kyrkogata 8
103 51 Stockholm
Sweden
Tel. 0046 8786 90 00
Fax. 0046 821 66 46
huvudkontoret@forsakringskassan.se
www.forsakringkassen.se

DANIA

Bezpłatny numer alarmowy (lægevagt)- 112

Należy korzystać ze świadczeń lekarzy i stomatologów posiadających umowy z państwową służbą zdrowia. Listy dostępne są w Wydziałach Zdrowia i Spraw Społecznych każdej gminy (Amtskommune) lub w książce telefonicznej pod hasłem „Læger”.

Lekarze z reguły przyjmują w godzinach 8.00 - 16.00. W razie potrzeby skorzystania z porady lekarskiej poza godzinami przyjęć, informacje o dyżurujących lekarzach można uzyskać pod numerem telefonu 118.

W Kopenhadze istnieje numer telefonu dla turystów, pod którym można umówić wizytę lekarską - w dni robocze od 8-16 nr tel. 33 15 46 00, w innych godzinach obowiązuje numer tel. 70 13 00 41.

Leczenie specjalistyczne i szpitalne wymaga skierowania lekarza ogólnego. W nagłych przypadkach można udać się bezpośrednio do szpitala.

Opłaty

Opieka stomatologiczna dla dzieci do lat 18 jest bezpłatna, natomiast dorośli otrzymują ją na zasadach pełnej odpłatności, za wyjątkiem niektórych świadczeń profilaktycznych, za które osoby w wieku do 26 lat płacą 35% a osoby powyżej 26 lat 60% wartości udzielonych świadczeń.

W momencie realizacji recepty należy zapłacić 100 % ceny, a następnie można dochodzić zwrotu części poniesionych wydatków w urzędzie gminy. Przy pierwszym zakupie leków wydawana jest karta, którą należy okazywać przy każdym kolejnym zakupie. Wydatki na lekarstwa są zwracane, gdy ich suma zarejestrowana na karcie przekroczy ok. 500 DKK w jednym roku.

Stawki zwrotu kosztów zatwierdzonych lekarstw są uzależnione od wielkości poniesionych wydatków (0%, 50%, 75%, 85%). Wydatki poniżej powyższej kwoty są zwracane tylko w przypadku dzieci (wg stawki 50%).

Przewóz karetką do szpitala jest bezpłatny natomiast transport powrotny do Polski jest całkowicie odpłatny przez pacjenta.

Uprawnionym do wystawienia recepty objętej refundacją jest lekarz lub stomatolog posiadający umowę z duńską państwową służbą zdrowia.

W przypadku leczenia prywatnego zwrotu poniesionych kosztów można dochodzić jeszcze w trakcie pobytu w Danii składając wniosek do urzędu gminy (kommune), lub w oddziale wojewódzkim NFZ po powrocie do kraju. Do wniosku należy dołączyć oryginały rachunków i dowodów zapłaty, kartę z apteki i recepty.

O refundację kosztów leków można również ubiegać się we właściwym oddziale NFZ po powrocie do Polski, pamiętając o załączeniu do wniosku oryginałów rachunków i dowodów zapłaty.

W razie wątpliwości wszelkie informacje można uzyskać w gminie (kommune) bądź w instytucji łącznikowej:

Indenrigs- og Sundhedsministeriet
Slotsholmsgade 10-12
1216 Kobenhavn K, Denmark
Tel. 0045 3392 3360
Fax 0045 3393 1563
www.sum.dk

Niemcy

Bezpłatny numer alarmowy – 112

Należy korzystać ze świadczeń placówek służby zdrowia mających umowę z kasą chorych. W lokalnej kasie (Krankenkasse) można otrzymać ich listę.

Lekarzowi należy przedstawić EKUZ i dowód tożsamości. Pacjent otrzyma druk nr 81 (m.in. w języku polskim), na którym powinien podać m. in. planowany czas pobytu w Niemczech oraz podpisać oświadczenie, że nie przybył do Niemiec w celu leczenia oraz wskazać niemiecką kasę chorych, która rozliczy świadczenia. Lekarz musi zachować kopię EKUZ, dlatego warto jest mieć ją przy sobie.

Leczenie specjalistyczne i szpitalne wymaga skierowania. W nagłych przypadkach można zgłaszać się bezpośrednio do szpitala, okazując EKUZ.

Opłaty

Przy pierwszej wizycie u lekarza rodzinnego w danym kwartale pobierana jest opłata w wysokości 10 EUR. Podczas kolejnych wizyt u tego samego lekarza wystarczy okazać dowód poprzedniej zapłaty. Za pierwszą wizytę u stomatologa w danym kwartale również należy wnieść opłatę 10 EUR. Taka sama opłata należy się także za każdą pierwszą wizytę u innego lekarza lub stomatologa.

Wizyta u specjalisty ze skierowaniem lekarza rodzinnego jest nieodpłatna, natomiast w przypadku braku skierowania jej koszt wynosi 10 EUR.

Opłata za leczenie szpitalne wynosi 10 EUR za dzień pobytu, nie więcej niż za 28 dni w ciągu roku. Należy pokryć także koszty świadczeń ponad standardowych dostępnych w szpitalu. Dopłaty za rehabilitację wynoszą 10 EUR za dzień.

Odpłatność za leki na receptę wynosi 10% ceny, jednak nie mniej niż 5 EUR i nie więcej niż 10 EUR.

Powyższe opłaty nie obowiązują dzieci do 18 roku życia i kobiet w ciąży.

Ponieważ transport sanitarny w Niemczech zapewniają instytucje niezwiązane ze szpitalami, przewoźnikowi także należy okazać EKUZ. Jeśli będzie to niemożliwe, w przypadku otrzymania rachunku formularz należy przesłać niezwłocznie wraz z otrzymanym rachunkiem do instytucji, która wystawiła rachunek za transport.
Za transport sanitarny do szpitala na terytorium Niemiec obowiązuje dopłata w wysokości 10%, jednak nie mniej niż 5 EUR i nie więcej niż 10 EUR. Koszty przewozu na leczenie ambulatoryjne są refundowane tylko w wyjątkowych przypadkach.
Transport powrotny do Polski generalnie jest odpłatny przez pacjenta.

Uprawnionym do wystawiania recepty objętej refundacją jest lekarz, który podpisał kontrakt z daną kasą chorych. Jeśli pacjent nie przedstawi wymaganych dokumentów, zostanie obciążony kosztami leczenia jako pacjent prywatny. Recepty wystawione w takim przypadku będą realizowane przez apteki za pełną odpłatnością. Nie obowiązuje wówczas system dopłat. Lekarz zwróci pobrane honorarium, jeśli pacjent dostarczy mu EKUZ do końca kwartału, w którym skorzystał z leczenia. W przypadku stomatologa termin ten wynosi 10 dni od udzielenia świadczenia.

W przypadku obciążenia opłatą za usługi medyczne (o ile nie jest to wkład własny) można uzyskać zwrot tych kosztów po powrocie do Polski składając wniosek o zwrot kosztów do właściwego ze względu na miejsca zamieszkania oddziału wojewódzkiego NFZ.
W celu uzyskania zwrotu kosztów leczenia należy przedstawić dowody zapłaty, recepty i zalecenia lekarskie (akceptowane są kopie).
Wszelkie informacje można uzyskać w kasach chorych np. AOK, BARMER, DAK, TK, bądź w instytucji łącznikowej:

Deutsche Verbindungsstelle Krankenversicherung Ausland (DVKA)
Pennefeldsweg 11 – 15
53177 Bonn, Deutsch-land.
www.dvka.de
Tel. 00 49 228 95 30-0,
Tel. 00 49 228 95 30-6 00

Finlandia

Bezpłatny numer alarmowy – 112

Należy korzystać ze świadczeń w gminnych ośrodkach zdrowia (Terveyskeskus/ Hälsovardscentral), gminnych lub państwowych szpitalach bądź u samodzielnie praktykujących lekarzy działających w ramach publicznej służby zdrowia.

Szpitale, by przyjąć pacjenta, wymagają skierowania od lekarza. Jednak w nagłych przypadkach można zgłosić się bezpośrednio do placówki.
Lekarzowi należy przedstawić EKUZ.

Opłaty

Opieka lekarska i leczenie szpitalne zapewniane są nieodpłatnie lub za standardową opłatą. Poszczególne ośrodki zdrowia stosują różne zasady w tym zakresie. Za wizytę u lekarza (także badania laboratoryjne i prześwietlenia RTG) pobierana jest z reguły opłata 11-22 EUR.
W przypadku wizyty poza zwykłymi godzinami przyjęć pacjent może zostać obciążony dodatkową opłatą.

Za leczenie stomatologiczne również obowiązują opłaty, zwykle poniżej 35 EUR. Osoby poniżej 18 roku życia uzyskują świadczenia dentystyczne nieodpłatnie.

Za każdy dzień leczenia i pobytu na oddziale szpitalnym trzeba zapłacić zryczałtowaną opłatę. Osoby poniżej 18 roku życia są z niej zwolnione w przypadku, gdy przebywają w szpitalu więcej niż 7 dni rocznie. Opłaty obowiązują także za poradę ambulatoryjną w szpitalu.

W momencie realizacji recepty należy opłacić pełną cenę, po czym można ubiegać się o zwrot części wydatków (z reguły wynosi on 50% powyżej stałej bezzwrotnej opłaty - 10 EUR).
Lekarzem uprawnionym do wystawienia recepty objętej refundacją jest każdy lekarz.

Można skorzystać z porady prywatnego lekarza/stomatologa lub leczyć się w prywatnym szpitalu. W takim wypadku należy ponieść pełne koszty, jednak można ubiegać się o zwrot ich części (ok. 60%). W tym celu należy złożyć w oddziale KELA wniosek znajdujący się na odwrocie rachunku za honorarium lekarza/stomatologa.
O refundację kosztów leczenia można ubiegać się w miejscowym zakładzie KELA w ciągu 6 miesięcy od dnia zapłaty lub po powrocie do kraju we właściwym oddziale NFZ.

W celu uzyskania zwrotu kosztów leczenia należy przedstawić oryginały rachunków, dowodów zapłaty i recept.

Wszelkie informacje można uzyskać w lokalnych oddziałach KELA (Zakładu Ubezpieczenia Społecznego) bądź w instytucji łącznikowej:

Kansaneläkelaitos (KELA)
P.O. Box 78
00381 HELSINKI, Finland
Tel. 00 35 820 43411
Fax 00 35 820 4343829
www.kela.fi

Za transport sanitarny obowiązuje zryczałtowana opłata.

Estonia

Bezpłatny telefon alarmowy 112

Należy korzystać ze świadczeń placówek służby zdrowia, które podpisały umowy z Estońskim Funduszem Ubezpieczenia Zdrowotnego (Eesti Haigekassa).

Leczenie specjalistyczne i szpitalne wymaga skierowania lekarza ogólnego, lecz w nagłych przypadkach można zgłaszać się bezpośrednio do szpitala. Należy przed-stawić lekarzowi lub administracji szpitala EKUZ.

Opłaty

Pobierane są opłaty za domową wizytę lekarską, poradę specjalisty (do 50 EEK) oraz za hospitalizację (do 25 EEK za każdy dzień pobytu, do 10 dni). Dzieci do 19 roku życia są zwolnione z opłat za hospitalizację.

Opłaty nie obowiązują także w przypadku świadczeń związanych z ciążą i porodem oraz intensywną opieką. Wyroby medyczne są refundowane tylko wtedy, gdy znajdują się na liście Estońskiego Funduszu Ubezpieczenia Zdrowotnego. Za leki refundowane należy ponieść opłatę w wysokości 20 lub 50 EEK oraz opłacić pewną część ceny powyżej tej kwoty (10% 25% lub 50%, zależnie od rodzaju leku). Dzieci między 4 a 16 rokiem życia, renciści i osoby powyżej 63 roku życia otrzymują niektóre leki ze zniżką 90%.
Dzieci do 4 roku życia są zwolnione z opłat za wszystkie wyroby medyczne refundowane przez Estoński Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego.

Dorośli płacą pełny koszt leczenia stomatologicznego za wyjątkiem dwóch nagłych przypadków: usunięcie zęba i rozcięcie ropnia. Dla osób poniżej 19. roku życia jest ono bezpłatne.

Przewóz karetką w nagłych przypadkach jest bezpłatny. Transport powrotny do Polski jest całkowicie płatny przez pacjenta.

Lekarzem uprawnionym do wystawienia recepty objętej refundacją jest każdy lekarz.

Leczenie w placówkach nie posiadających umowy z Estońskim Funduszem Ubezpieczenia Zdrowotnego jest w pełni odpłatne. Poniesione opłaty nie podlegają zwrotowi.

W przypadku obciążenia opłatą za usługi medyczne (o ile nie jest to wkład własny) można uzyskać zwrot tych kosztów po powrocie do Polski składając wniosek o zwrot kosztów do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ. W celu uzyskania zwrotu kosztów leczenia należy przedstawić oryginały rachunków, dowodów zapłaty oraz wszystkie inne dokumenty otrzymane od lekarza.

Wszelkie informacje można uzyskać w oddziałach Eesti Haigekassa (Estońskie-go Funduszu Ubezpieczenia Zdrowotnego) bądź w instytucji łącznikowej:

Eesti Haigekassa (Estoński Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotne-go)
International Relations Department
Lembitu 10
Tallin 10114, Esto-nia
Tel.: + 372 620 8430
Fax: + 372 620 8449
www.haigekassa.ee

Łotwa

Bezpłatny numer alarmowy – 112

Należy korzystać ze świadczeń placówek posiadających umowę z Państwową Agencją Obowiązkowego Ubezpieczenia Zdrowotnego (Veselibas obligatas apdrošinašanas valsts agentura - VOAVA). Leczenie specjalistyczne i szpitalne wymaga skierowania, lecz w nagłych przypadkach można udać się bezpośrednio do szpitala.
Należy przedstawić lekarzowi EKUZ i zaznaczyć, że chce się być leczonym zgodnie z przepisami UE.

Informacje o dostępnych lekarzach rodzinnych można zdobyć pod numerem telefonu 800 12 34 (połączenie bezpłatne).

Opłaty

Za wizytę u lekarza należy zapłacić standardową opłatę (0,5 - 2 LVL). Opłata za badania diagnostyczne wykonane w związku z leczeniem ambulatoryjnym wynosi od 0,50 do 9 LVL.

Leczenie szpitalne wiąże się z poniesieniem kosztów stawki dziennej od drugiego dnia pobytu (1,50 LVL do 5 LVL) oraz pewnego udziału w kosztach opieki. Suma opłat nie może przekroczyć 80 LVL za jeden pobyt w szpitalu i 150 LVL w danym roku. Opłata za leczenie stacjonarne w ośrodkach dziennego pobytu wynosi 2,50 LVL za pierwszy dzień i 1 LVL za następne dni.
Za leczenie w placówce nie posiadającej umowy z VOAVA należy zapłacić pełną cenę. Wydatki te nie podlegają zwrotowi.

Powyższe opłaty nie obowiązują osób poniżej 18. roku życia, pacjentów dializowanych, leczenia w nagłych przypadkach oraz świadczeń związanych z ciążą i porodem do 42 dnia połogu. Leczenie stomatologiczne natomiast jest nieodpłatne tylko dla osób poniżej 18. roku życia - dorośli płacą za większość świadczeń.

Za leki refundowane naliczana jest stawka ryczałtowa (0,10 LVL) oraz 0%, 10%, 25% lub 50% ceny. Pozostałe leki są w pełni odpłatne.

O refundację kosztów leków można ubiegać się w Państwowej Agencji Obowiąz-kowego Ubezpieczenia Zdrowotnego lub we właściwym oddziale NFZ po powrocie do Polski.

Ważność recepty na leki refundowane wynosi 15 dni, natomiast recepty na pozostałe leki ważne są przez 3 miesiące.

Do wniosku o zwrot kosztów trzeba załączyć: oryginały rachunków i dowodów zapłaty.

Transport powrotny do Polski generalnie jest odpłatny przez pacjenta.
Wszelkie informacje można uzyskać w instytucji łącznikowej:

Veselibas obligatas apdrošinašanas valsts agentura – VOAVA (Państwowa Agencja Obowiązkowego Ubezpieczenia Zdrowotnego)
Cesu iela 31
LV 1012 Riga
Latvia
Tel. 00371 67043700
Fax 00371 67043701
www.voava.gov.lv

Litwa

Bezpłatny numer alarmowy 112.

Należy korzystać ze świadczeń lekarza rodzinnego lub stomatologa państwowej służby zdrowia. Aktualne informacje na temat lekarzy i stomatologów państwowej służby zdrowia można uzyskać w pięciu regionalnych kasach chorych (Teritorne Ligoniu Kasa). Leczenie szpitalne wymaga skierowania, lecz w nagłych przypadkach można zgłaszać się do szpitala bezpośrednio.

Należy przedstawić lekarzowi lub administracji szpitala EKUZ i dowód tożsamości.

Opłaty

Większość świadczeń jest nieodpłatna, jednak należy pokryć koszty materiałów stomatologicznych.

Niektóre leki na receptę są w pełni refundowane, a za niektóre obowiązuje dopłata 10%, 20% lub 50% ceny. Leki spoza krajowej listy leków refundowanych sprzedawane są za pełną odpłatnością. Uprawnionym do wystawiania recepty objętej refundacją jest każdy lekarz.

Zwrotu kosztów można dochodzić w trakcie pobytu na Litwie w Regionalnej Kasie Chorych lub, po powrocie do Polski, we właściwym Oddziale NFZ. Do wniosku o zwrot kosztów trzeba załączyć: oryginały rachunków i dowodów zapłaty.

Transport sanitarny na terytorium Litwy jest nieodpłatny. Transport powrotny do Polski generalnie jest odpłatny przez pacjenta.

Wszelkie informacje można uzyskać w regionalnych kasach chorych bądź w instytucji łącznikowej:

Valstybine ligoniu kasa
Kalvariju147
Vilnius 08221
Tel.: +370 5 236 4100
Fax.: +370 5 236 4111
www.vlk.lt

-----------------------------------------------------------------------------

Omówiliśmy tutaj opiekę zdrowotną w prawie wszystkich odwiedzanych przez polskich żeglarzy krajach basenu morza Bałtyckiego wg informacji uzyskanych z placówek Narodowego Funduszu Zdrowia.

Nie omawialiśmy Obwodu Kaliningradzkiego – nie należy on do Unii Europejskiej i nieznane są nam wiarygodne zasady udzielania pomocy medycznej na jego terytorium. Jedyną znalezioną w internecie informacją jest poniższa: „Żadne z polskich towarzystw ubezpieczeniowych nie posiada w Federacji Rosyjskiej przedstawicielstw a więc jedyną skuteczną ochronę daje polisa tych towarzystw, które mają porozumienia o wzajemnym reprezentowaniu swoich interesów z rosyjskimi ubezpieczycielami.”

Sądzimy więc, iż przed wypłynięciem w każdy bałtycki rejs we własnym, dobrze pojętym interesie dobrze jest zaopatrzyć się w taką lub inną „ściągę” omawiającą specyfikę lecznictwa i opieki zdrowotnej w interesujących nas krajach gdyż na miejscu może się okazać, że nie będzie tych informacji skąd zdobyć.

A poza tym – starajmy się pływać bez konieczności korzystania w czasie rejsu z owej „ściągi„, bo to nie jest miłe ani dla nas ani dla załogi, która prócz kłopotów ma popsuty rejs...

Informacje wszelkie zebrał i komentarzem opatrzył, dziękując jednocześnie wszystkim konsultantom - głównie Agnieszce ze Szwecji - za pomoc.
Kpt. Włodzimierz Ring
„Bury Kocur”



Hosting: www.olek.waw.pl | Mapa serwisu | Admin | XHTML 1.0